Laden...

Mijn online dossier

Succes

→ Winkelwagen bijgewerkt

Info

→ Winkelwagen bijgewerkt

Succes

E-mail verzonden!

Fout

E-mail niet verzonden!

Fout

Artikel niet meer op voorraad!

Fout

Succes

Succes

Fout

Gun ons een Spinoza

Woensdag 8 oktober 2008, Universiteit van Leiden
Debat Mohammed Faizel Ali Enait al Mohammadi met dr. Hendrik Kaptein,
rechtsfilosoof aan de universiteit van Leiden


Voorzitter, hooggeachte opponent, geachte aanwezigen,


Hoe heet ik?

Nu vraagt u zich wellicht af: Hoe heet ik?

Ik ben Mohammed Faizel Ali,
de zoon van Mohammed Racheed,
die de zoon is van Mohammed Karamullah,
de zoon van Mohammed Enaitullah,

Onze stam is in het geheel niet gelieerd en geaffilieerd aan de clan die is gesticht door de oervader Darod, die achthonderd jaar geleden vanuit Arabië naar Somalië kwam en de grote stam van de Darod stichtte.
Voor alle duidelijkheid ik ben géén Darod, géén Macherten, géén Osman Mahamud, en géén Magan.

Op het Internet is er nog enige verwarring over mijn naam.
Hoe ik heet?
U weet nu hoe ik heet.


01-08-08

Zowel Bin Laden als Bush hebben de wereld gewaarschuwd dat er aanslagen worden voorbereid die 9/11 zullen verbleken.

En als we de hijgerige politici als het VVD-Kamerlid Henk Kamp en het CDA-Kamerlid Van Hearsma Buma en bepaalde academische vagebonden wier “academische" bijdragen alleen en louter bestaan uit louterende en leuterende ad hominem aanvallen jegens mijn persoon, is die aanval geschied op 01-08-08, de dag dat ik werd beëdigd als advocaat.

Een postmoderne vossenjacht, een high-tech lynching for uppity blacks, een goed gecoördineerde Neo-McCarthyism, een milhemet mitzvah is sindsdien op touw gezet, die gecaptioneerd kan worden in de lapidaire woorden van Oscar Wilde: “the unspeakable in full pursuit of the uneatable."

Ik verwijt deze lieden, die het plettende en laminerende juggernautwiel in werking hebben gebracht, te lijden aan een bizarre vorm van cultureel autisme. Net als autisten zijn ze eenkennig, infantiel en raken ze danig in de war als ze worden geconfronteerd met feiten of gedrag dat afwijkt van hun dagelijkse routineus en ritualistisch handelen.

Inmiddels weet ik wel dat de harira hier te lande, niet zo heet wordt gegeten als zij wordt opgediend. The Bard zou zeggen: "too much ado about nothing."

Want, " to stand or not to stand, should not be the question."


Civiele religie en de “Infidel"

Waarom dan al die furore en oververhitte discussies over het al dan niet opstaan in de zittingszaal? Want warempel ik ben verzeild geraakt in multiple, simultaneous major theater wars.

Aan de ene kant moet ik met verve verdedigen dat handenschudden retro en achterhaald is en dat ik een respectabel en alternatief begroetingsritueel voor de 21ste eeuw heb ontwikkeld. Nu moet ik ook nog aan de andere kant verdedigen dat advocaten in rolstoel, advocaten met hernia en advocaten die geperst zijn in een mentale bankschroef van gewetensnood niet hoeven op te staan voor de vleselijke getuigenis van het recht.

En daar raken we het cor cordium, het kloppend hart van het probleem. Al mijn opponenten zien de rechtsstaat als The Flying Spaghetti Monster waaromheen ze religieuze dogmata en postmoderne geloofsartikelen hebben verweven. De grondwet heeft bij mijn opponenten de status van de Stenen Tafelen van Mozes en een vonnis van een rechter heeft de status van de Bergrede uitgesproken door Jezus.

De rechter moet volgens mijn criticasters gezien worden als een hedendaagse sjamaan die de bezitter is van clairvoyante bevoegdheden. De belangrijkste hypothese van deze ontspoorde manier van denken is dat een wetsartikel een up-to-the-minute analogie is van een sjamanistische geest. De rechter-sjamaan in zijn rol als -primitieve- juridisch specialist is feitelijk dus een, adviseur-tolk van de sociale orde. De occulte en überirdische geesten van de wet fluisteren geruisloos en onzichtbaar in de gezalfde oren van de rechter-sjamaan hoe deze de wettelijke regels moet uitleggen en uitvoeren. De lelijke mysteries van schuld, criminaliteit, van het toelaatbare en ontoelaatbare worden alleen ontsloten voor de rechter-sjamaan. Gerechtelijke procedures worden ingewijde gebeurtenissen en heilige rituelen van magie: ze zijn voorstellingen en plechtigheden in de kathedraalruime rechtszalen gedurende welke de Great Spirit, Wakan Tanka, aanwezig is.

Daarom biedt, volgens mijn tegenstrevers, de rechtbank een magisch anker, waarin de huidige democratische civiele religie stevig is geworteld en gecementeerd. In de meeste instellingen van de civiele religie is totemische autoriteit vertegenwoordigd, echter de totemische autoriteit is manifest en zelfs palpabel aanwezig in de rechtbank. In de heilige wandelgangen van het gerecht, de wet zelf en de in zwarte toga's en witte beffen gekostumeerde kerkelijke gemeenschap gevoelig voor het bovennatuurlijke, die het absolute hoederecht kreeg over de wet, zijn impliciet de eigenaardigheden van de Clan Geest aanwezig. In de democratische civiele religie is het recht daarom de grote talisman die haar venerabele fortuinen beschermt.

En daar is er een Fremdkörper genaamd Mohammed Faizel Ali die niet opstaat in de geconsacreerde zittingszaal waar de heilige momenten van de rechtsstaat worden gecelebreerd. Wat!? Niet opstaan voor het hoogaltaar waar middels erediensten, sacramenten en liturgieën, offers aan de geesten van de rechtsstaat worden gebracht? Een juridisch-politieke herem –banvloek- wordt over hem, deze ontheiliger van het tabernakel, deze brutale beeldenbestormer, deze postmoderne iconoclast, uitgesproken.

By the decree of the Angels and the word of the Saints we ban, cut off, curse and anathemize . . . with all the curses written in the Torah; Cursed be he by day and cursed by night. Cursed in his lying down and cursed in his waking up, cursed in his going forth and cursed in his coming in; and may the Lord not want his pardon, and may the Lord's wrath and zeal burn upon him.

We warn that none may contact him orally or in writing, nor do him any favor, nor stay under the same roof with him, nor read any paper he made or wrote.

Geachte aanwezigen, ik ben als ongewenste vreemdeling sans-papiers verklaard in het elitaire clubje van de Orde door de advocaat-aristocraat uit Utrecht (een nieuwe Unie van Utrecht?), en mag gezien worden als symbool voor de ontwortelde mens in de moderne tijd die verwikkeld is in een ogenschijnlijke "Kafkaesque" strijd met 'hogere machten'. Ja, "Kafkaesque", want de moederbegrippen, de situationele contexturen, en de grondideeën in dit de-zittende-advocaat dossier doen denken aan het literaire werk van de Praagse schrijver Franz Kafka.

En mijn tegenstanders hebben zich in dit kwestieuze en surrealistische proces – cynici zouden zeggen klucht, parodie, of operette - op een weinig verrassende wijze opgevoerd als auctoriale verteller, die onbewezen beschuldigingen hebben neergelegd in verzegelde bestanden. Dat er aan de aangemeten rol van alwetende verteller wel het een en ander af te dingen valt, zal in de rest van de klachtprocedure die tegen mij is geëntameerd blijken, want als advocaat-straatvechter, die liever de zittende advocaat dan de likkende advocaat is, ben ik vooraleerst een juridische lenzenslijper.

Geachte aanwezigen, resumerend en recapitulerend, mijn criticasters, tegenstanders, antagonisten en opponenten, gunnen ons geen nieuwe Spinoza.

Ik dank u voor uw aandacht.